Reflection on Faith and Buddhahood

เมื่อเมล็ดพันธ์ุแห่งศรัทธาได้รับการหว่านในจิตใจของเรา แรกเริ่มพระพุทธเจ้าดูเหมือนประทับอยู่ในสวรรค์อันห่างไกล ตัวเราเป็นดังธุลีดินบนพื้นปฐพีที่แปดเปื้อนด้วยโคลนตมแห่งกิเลส เรากับพระองค์เป็นคนละลักษณะกัน พระองค์บริสุทธิ์ เราแปดเปื้อน

เมื่อเมล็ดพันธุ์แตกเป็นหน่อกล้า ทรงดูอยู่ใกล้เข้ามา เสมือนว่าเราอยู่ในโลกเดียวกัน ในห้วงน้ำแห่งวัฏสังสารที่แปรเปลี่ยนเป็นมหาสมุทรแห่งน้ำอมฤต ในเวลานั้นทุกพื้นที่ที่เราดำรงอยู่คือสวรรค์ของพระองค์ ทุกเสียงที่เราสดับคือพระวจนะของพระองค์ ทุกความคิด ทุกการกระทำ เรากับพระองค์ไม่แยกจากกัน

เมื่อหน่อกล้าเติบใหญ่เป็นต้นไม้ที่แข็งแกร่ง จิตของเรารับรู้พระองค์เป็นดังสภาวะพุทธะอันผ่องแผ้วที่อยู่ในเลือดเนื้่อของเราเอง ในลมปราณและเส้นสายของเราเอง เมื่อถึงเวลานั้น พระพุทธเจ้าทรงดำรงอยู่ในทุกอณูของอวกาศ ศีล สมาธิ ปัญญาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว สังสารวัฏกับนิพพานแนบแน่นเป็นหนึ่งเดียวกัน จิตปราศจากโคลนตม ไม่แปดเปื้อน ไม่มัวหมอง มีเพียงความบริสุทธิ์ กระจ่าง อุดม บริบูรณ์ สภาวะแรกเริ่มของเราและจักรวาล

กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์
15 กรกฎาคม 2555
ที่ระลึกในวันรุ้งกินน้ำ สมุทรสาคร

Author: Krisadawan Kalsang Dawa กฤษดาวรรณ เมธาวิกุล

Dharma teacher, founder and president of the Thousand Stars Foundation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s