ข้อคิดเกี่ยวกับการปฏิบัติในวัชรยาน

ด้วยพระมหากรุณาธิคุณต่อสัตว์โลกที่มีจริตและความต้องการแตกต่างกันและเพื่อให้สัตว์โลกได้สั่งสมบุญบารมีและสลายบาปกรรม พระพุทธเจ้าจึงแสดงออกในหลายลักษณะแห่งสัมโภคกาย เมื่อประทานพรแห่งปัญญา ก็ทรงปรากฏเป็นพระมัญชุศรี เมื่อประทานพรแห่งกรุณา ก็ทรงปรากฏเป็นพระอวโลกิเตศวรและพระตารา เมื่อประทานพรแห่งพลังในการต้านภัยพิบัติ ทรงเป็นพระวัชรปาณี เมื่อประทานพรให้มีอายุยืนยาว ทรงเป็นพระอมิตายุส เพื่อช่วยให้สัตว์โลกได้เกิดในแดนสุขาวดี ทรงเป็นพระอมิตาภะ…แต่ไม่ว่าจะอยู่ในลักษณะใดและไม่ว่าเราจะเรียกพระองค์ว่าพระพุทธเจ้าหรือพระโพธิสัตว์ ทุกพระองค์มีสภาวะเดียว คือ “พุทธะ” อันเป็นนิรันดร์ ว่างแต่กระจ่างแจ้งและเปี่ยมไปด้วยปัญญา สภาวะนี้ไม่ได้อยู่ภายนอกดุจเทพที่อุบัติจากสวรรค์ แต่กำเนิดในดวงจิตของเราเอง ตราบที่เรายังเข้าไม่ถึงความเป็นนิรันดร์ หน้าที่ของเราคือพากเพียรปฏิบัติด้วยศรัทธา ด้วยโพธิจิต และใช้วันเวลาที่เหลืออยู่ในชีวิตประกอบกุศลกรรม สั่งสมบุญบารมี และภาวนาจนเกิดการตระหนักรู้ เข้าถึงสภาวะจิตเดิมแท้ด้วยการตรัสรู้อย่างสมบูรณ์

เพื่อให้เข้าถึงการหลุดพ้นอันเป็นเป้าหมายสูงสุด พุทธวัชรยานมีอุบายอันแยบยลด้วยบทปฏิบัติจำนวนมากเพื่อให้ผู้ปฏิบัติได้ฝึกฝนตนจนจิตของเขากับจิตของพระอาจารย์ซึ่งไม่แบ่งแยกจากพระหทัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นหนึ่งเดียวกัน

Author: Krisadawan Kalsang Dawa กฤษดาวรรณ เมธาวิกุล

Dharma teacher, founder and president of the Thousand Stars Foundation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s