Kunga Sangbo Rinpoche’s Schedule

มูลนิธิ พันดาราขอเชิญผู้สนใจร่วมกิจกรรมธรรมะ นำภาวนาโดยพระอาจารย์กุงกา ซังโป ริมโปเช

ดังมีรายละเอียดต่อ ไปนี้

14-15 สิงหาคม 2553
กิจกรรม “สายลม มนตรา สมาธิ” ณ ศูนย์ขทิรวัน หัวหิน เริ่มตั้งแต่วันเสาร์ที่ 14 สิงหาคม เวลา 10.30 น. ถึง วันอาทิตย์ที่ 15 สิงหาคม 14.00 น. ริมโปเชบรรยายธรรมเรื่อง “ทำจิตใจให้มีความสุข” พร้อมกับเป็นประธานพิธีชักรอกธงมนตร์สำหรับสถูปมนตราประภัสสรองค์ที่ 4 และพิธีพุทธาภิเษกรูปหล่อพระ แม่ตาราที่มูลนิธิสร้างขึ้น เป็น…องค์แรก

*17 และ 24 สิงหาคม 2553
กิจกรรม “การรับศีลพระโพธิสัตว์” (เฉพาะผู้ที่ได้ฝึกปฏิบัติทงเลนและได้ให้สัญญาแก่ริมโปเชในเดือนมีนาคมที่ผ่านมาเท่านั้น) เวลาและสถานที่ กรุณาติดต่อคุณพรรณพิไล 1000tara@gmail.com หรือโทร 0806100770

19 สิงหาคม 2553
ริม โปเชบรรยายธรรมและนำภาวนา ที่โพธิสถานมงคลธัญ พร้อมกับเป็นตัวแทนมูลนิธิพันดารารับพุ่มผ้าป่าพระศานติตารามหาสถูป

21 สิงหาคม 2553
ริม โปเชบรรยายธรรมเรื่อง “ความตายในพุทธวัชรยาน” เวลา 16.00-18.00 น. ในการประชุมเรื่อง “เตรียมตัวตายอย่างมีสติ เพื่อวาระสุดท้ายอันงดงาม” ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (งานประชุมเวลา 8.30-18.30 น.)

22 สิงหาคม 2553
ริมโปเชนำการอบรมกรรมฐานเรื่อง “บนวิถีพระโพธิสัตว์” (Bodhisattva Training) โดยท่านจะบรรยายธรรมเกี่ยวกับ บารมีหกประการ และประกอบพิธีมนตราภิเษกพระมัญชุ ศรี พระโพธิสัตว์แห่งปัญญา ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เวลา 10.00-15.00 น. ผู้สนใจจะมานั่งสมาธิก่อนสามา รถมาได้ตั้งแต่เวลา 9.00 น.

23 สิงหาคม 2553
ริมโปเชบรรยาย ธรรมเรื่อง “อัปปมัญญา 4” หรือ “ความไม่มีประมาณสี่ประการ” (The Four Immeasurables) สถานที่จะแจ้งในภายหลัง

สนใจสอบถามเพิ่มเติมติดต่อคุณ พรรณพิไล อีเมล์ 1000tara@gmail.com หรือ โทร 0806100770

Advertisements

Pilgrimage: Journey of the Heart

Journey of the heart

Pilgrimage is a spiritual practice that brings us closer to our hearts and the world

  • Published: 27/07/2010 at 12:00 AM
  • Newspaper section: Outlook

//

The route to one’s faith has never been easy. From near-equatorial Thailand to 6,700m-high Mount Kailash in Tibet, Krisdawan Hongladarom needed to take different vessels and routes; from aeroplanes to a four-wheel drive car through a barren landscape with snow-capped mountain ranges on the horizon.

Pilgrims are on their knees and prostrated to pay respect to the holy ‘natural stupa’ Mount Kailash. Photos courtesy of the THOUSAND STARS FOUNDATION

This was comfortable considering traditional pilgrims walked through the passage.

Finally, the magnificent Mt Kailash came into sight and readily gave her the first lesson _ humility.

By the foothill of the mountain, Krisdawan and her two companions _ one Thai and the other Tibetan _ kneeled down and prostrated their bodies to pay respect to the holy mountain that people in many spiritual traditions regard as a ”natural stupa” and the abode of the god Shiva.

”To undertake a pilgrimage is a way to transform your mind. When you travel in this manner, your perspectives on life will not be the same. The hardships along the path are a test of our faith and inner strength,” said Assoc Prof jlKrisdawan, former linguistics lecturer and president of the Thousand Stars Foundation, whose mission in part is to promote the ancient wisdom and culture of Tibet.

Tibetan pilgrim

Undertaking a pilgrimage in Tibet is a way of fortifying her faith for the monumental task of constructing Shanti Tara Maha Stupa and Tara Khadiravana Retreat Centre in Hua Hin, Prachuap Khiri Khan.

Over the past three years, Krisdawan has already made several pilgrimages. In 2007, she undertook a pilgrimage in Tibet, performing full body prostrations throughout the 80-kilometre journey.

”This mission requires a great deal of faith and determination. While building a physical stupa, I need to build a stupa in my mind too,” she said.

At Darchen, the gateway for pilgrimage, Krisdawan and her friends left their hired car and driver and walked up Mt Kailash to circumambulate the sacred peak. Each step and prayer recitation was a practice to transcend her mind.

Dakini Lake

The clockwise trek of 52km took about four days to complete. The high altitude of 4,570m, the average negative temperature in July last year, the strong winds and the rough terrain of rugged rocks; without strong faith, pilgrims could not survive.

Once at the toughest point called Drolma-La, a swift change of temperature almost took her life. ”My heart shivered and I barely had strength to walk,” said the lean and delicate woman. ”That was when I realised the fear and hindrances that need to be purified. We know more about ourselves through the presence of obstacles,” she said.

Surviving the trip, Krisdawan and her team took solace at another popular holy spot, Lake Manasarovar (known among Thais as Anodad), where she exchanged cordial conversations with other pilgrims on the mountain _ Tibetan Buddhists, Jains and Hindus.

”As we were driving away, I looked back at the mountain until it was out of sight. It was like I was descending from the world of peace to the one full of conflicts. I was deeply moved and tears filled my eyes.”

Touched by the experience, Krisdawan believed that pilgrimage is a meaningful spiritual practice that can illuminate some truths of life and restore peace and harmony in people’s hearts. So in collaboration with the Centre for Ethics of Science and Technology, Chulalong korn University, Krisdawan held a seminar entitled ”Pilgrimage and the Journey of the Heart”.

Pilgrim Assoc Prof Krisdawan Hongladarom recited prayers when she first saw the holy Mt Kailash. ‘We take the external route to get in touch with the inner world,’ she said.

In the event, scholars and religious practitioners from various traditions _ Buddhism, Christianity, Islam, Hinduism _ shared their inter-religious perspectives and experiences of pilgrimage.

Each tradition may start with different stories and practice, but the core spirit of pilgrimage is succinctly the same _ it is the journey towards spiritual refinement.

”We take the external route to get in touch with the inner world,” said Krisdawan.

Travel is rooted from ”travail” which means hardship, said Sulak Sivaraksa, prominent Buddhism scholar. ”This denotes difficulties and hard work. Without some hardship, we won’t learn or have a chance to cleanse ourselves,” he said.

In all traditions, pilgrimage has been taken by foot. Most saints and missionaries walked.

”Walking slows our speed, we can see more by walking. Along the path, we see realities of life; suffering, friendships and joy. That’s how our consciousness shifts,” said Komkrit Uitekkeng, Hindu practitioner and philosophy lecturer at Silpakorn University.

Unfortunately, this spiritual dimension, which entails some difficulties and slow pace, is neglected in the modernising world now that pilgrimages are commercialised for the tourism industry.

Chartered airlines are arranged to land pilgrims on holy sites. Hotels and resorts are built near the areas. Taxis and limousines provide easy access to the spots. Memorabilia related to holy places are in high demand.

Thai tourism authorities, for instance, are promoting a ”Meditation in Thailand” campaign among other spiritual travel packages already in place, one of which is visiting nine temples on one day tour.

”It would be a waste if we travelled to religious sites without cultivating the benefits from the teachings. When one travels to spiritual places, one should bear in mind the truth, the teachings and values of religions. In this manner, travel will transform our minds and life for the better,” said social critic Sulak.

In fact, the idea of pilgrimage is not emphasized in Thai Buddhism, according to Dr Anil Sakya from Wat Bovornnives. But there is a term jarik boon, he added.

”Jarik means to walk, to move and to practice. And boon in pali means cleansing the mind. So jarik boon is a walk, a movement or a practice that helps cleanse our mind from kilesa,” the monk explained.

”You can jarik boon without going anywhere. As long as you are mindful of your deeds and constantly clear your minds off kilesa, that is the spirit of jarik,” the monk said.

As for monks, the Buddha advised them to jarik to places to bring benefits and peace to people and to learn and share their understanding in dharma with others.

In recent decades, Phra Anil remarked, there has been a growing trend for Thai Buddhists, in particular, to visit four main sites related to the life of the Buddha in Nepal and India.

”In the Maha Parinibbhana sutra, the Buddha may have spoken about one of the ways Buddhists can accumulate merit. That is to travel to places associated with his life story.

”However, the purposes for visiting these sites are for practitioners to learn about impermanence, to be reminded of the Buddha’s teachings and to feel inspired to follow the Buddha’s footsteps in doing good deeds for all sentient beings,” the monk said.

Similar to Buddhism, other religions such as Christianity see pilgrimage as an intrinsically inward journey.

”Basically, our life is a journey _ a journey back to God. Human beings are travellers. We are pilgrims,” said Assoc Dr Warayuth Sriwarakuel from Assumption University.

”Adam and Eve were expelled from Eden to live on earth. Throughout their lives, as in ours, the goal was to find a way back home, to our God,” said Warayuth.

To undertake pilgrimage to holy places is not mandatory for Christians. However, stories in Christianity are never short of it. The Bible, Warayuth added, is a record of human journeys; the exodus, the life of Christ, and pilgrimages of the saints.

”Pilgrimage is a way to serve others along the path and to create peace and harmony in the world,” said Warayuth.

These days, many Christians take pilgrimage to places related to Christ and saints. Popular places include Jerusalem, Bethlehem, Rome, Lourdes in France, Fatima in Portugal, to name a few.

”Pilgrimage to holy places offers unique opportunity for us to repent our sins, to express our devotional faith and to follow the teachings. If that does not happen en route, then we fail the purpose of the journey,” said Warayuth.

The condition for Christians to be in heaven with God, he added, is not about taking pilgrimage to holy places, but our deeds throughout the journey of our life.

Unlike Christianity, pilgrimage to Makkah (Mecca) in Saudi Arabia is one of a Muslim’s duties, as described in the five pillars of Islam. They have to go to perform hajj at least once in a lifetime.

”We perform hajj to express our faithful commitment to Allah. In this spirit, we have to leave behind our preoccupations _ family, friends, work and material clinging and ready to take a journey to devote ourselves to God,” said Dr Pranee Lapanich, retired faculty member of Chulalongkorn University.

The journey to Makkah is not a rosy path for everyone, including Dr Pranee. ”Apart from your faith, you need to be physically fit and financially viable. Your family must allow you to go, too. Most importantly, you need to be ready to devote your life and mind to God,” she said, adding that people with ill health or lack of money are excused from the obligation.

Each year in the 12th month of the Muslim lunar calendar, millions of Muslims across the world, regardless of race or language, flock to Makkah where they perform several prayers and rituals. Amid the seas of devout pilgrims and searing temperatures, one’s patience and faith get tested, said Dr Pranee.

”There, it is a holy place and thus we need to purify our minds. I thought only about God; to be reminded that we are God’s possessions and to love other human beings,” said Dr Pranee. The destination, Makkah, she said, transformed her.

Like Islam, pilgrimage is a tradition of the oldest living religion, Hinduism. Although it is not obligatory, most Hindu eclectics and laypeople prefer to journey to places deemed sacred.

”To see holy sites, shrines and places of their gurus are blessings and merit-making activities that help purify their karma,” said Komkrit, philosophy lecturer at Silpakorn University. ”That’s why some travelled for 10 miles to see Mahatma Gandhi even for a swift second. Then they felt at peace.”

There are many holy sites in India where the population is predominately Hindu. Holy cities in India include Allahabad, Haridwar, Varanasi and Vrindavan, to name a few. Sacred shrines are scattered across the county, not to mention natural holy places like Mt Kailash (also known as Mt Meru) and the Ganges River. Additionally, places related to gurus _ places where they lived and prayed _ are considered sacred.

According to Hinduism, everyone has committed sins in many past lives. To meet and worship at holy places is one of many ways to reduce some of these sins.

”To me, taking a pilgrimage is an opportunity to contemplate the teachings and practice them on the path. That’s why, I think, our sins are reduced. Not by seeing the gurus or holy places, but the interactions we have with everything on the path,” said Komkrit.

He recalled an experience while taking a visit at a holy shrine of the elephant god in India.

”When the shrine’s gate opened, there was a thundering cheer from worshippers. The hall inside was magnificent and the small Ganesha in gold was illuminating. It must have been all of those components at the time that made me shed tears of joy,” he recalled.

In a procession of the god Ganesha, Komkrit said he was fused in the sea of collective consciousness among people who shared one faith _ one heart.

”The journey takes us off our humdrum routine in life, it allows us to see new things and our mind to be alert and fresh. We will have a chance to contemplate life as we make the journey and to relive and practice the teachings we believe in,” said Komkrit.

After all, life is a journey, not one day is the same.

When we know how to walk our life like undertaking a pilgrimage, every step we make will take us to some sacred places _ it is a journey of our heart.

About the author

columnist
Writer: Karnjariya Sukrung
Position: Writer

Wind, Mantras and Meditation

“Wind, Mantras, and Meditation” — The Foundation invites everyone to join the creation ceremony for our 4th Mantra Stupa and consecration of the first Mother Tara image of the Foundation. Other activities include a Dharma talk on “How to be Happy” by Kunga Sangbo Rinpoche, August 14-15, 2010 at the Khadiravana Center, Hua-hin. There’s no registration fee. Email: 1000tara@gmail.com.

สายลม มนตรา สมาธิ

กิจกรรม “สายลม มนตรา สมาธิ”

14-15 สิงหาคม 2553 ณ ศูนย์ขทิรวัน หัวหิน
มูลนิธิพันดาราขอเชิญผู้สนใจเข้าร่วมกิจกรรมชักรอกสถูปมนตราประภัสสรองค์ที่ 4 ร่วมพิธีพุทธาภิเษกรูปหล่อพระแม่ตาราที่มูลนิธิจัดสร้างขึ้นเป็นองค์แรก ฟังธรรมเรื่อง “การทำจิตใจให้มีความสุข“ โดยพระอาจารย์กุงกา ซังโป ริมโปเช ปฏิบัติธรรมเนื่องในโอกาสวันแม่ พร้อมทั้งเฉลิมฉลองสถูปมนตร์องค์ใหม่และเสาเข็มพระศานติตารามหาสถูป 505 ต้น วันเสาร์-อาทิตย์ที่ 14-15 สิงหาคม 2553 ณ ศูนย์ขทิรวัน ต. หนองพลับ อ. หัวหิน จ. ประจวบคีรีขันธ์

ลงทะเบียน
ทางมูลนิธิไม่ได้เก็บค่าลงทะเบียนและค่าใช้จ่ายอื่นๆ ผู้ที่ประสงค์จะเดินทางไปกับรถตู้ของมูลนิธิ จะมีค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปกลับ 500 บาท ผู้สนใจร่วมกิจกรรม กรุณาลงทะเบียนภายในวันที่ 6 สิงหาคม 2553 ที่ Email: 1000tara@gmail.com หรือโทร 0806100770
เกี่ยวกับสถานที่
ศูนย์ขทิรวันเป็นสถานปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา บรรยากาศแวดล้อมไปด้วยภูเขา สวนป่า และทะเลสาบ เราจะใช้ชีวิตที่นั่นด้วยกันอย่างเรียบง่าย ทางมูลนิธิจะจัดเตรียมที่พักรวมในศาลาปฏิบัติธรรมและที่พักส่วนตัวและครอบครัวในเต็นท์ (ในกรณีฝนไม่ตก) พร้อมทั้งบริการเครื่องนอน ที่ศูนย์ขทิรวัน มีห้องอาบน้ำและห้องสุขาแยกชาย-หญิงจำนวน 12 ห้อง ส่วนอาหาร จะเป็นทั้งแบบมังสวิรัติและแบบทั่วไป ผู้มาปฏิบัติธรรมสามารถนำอาหารและเครื่องดื่มมาร่วมทำบุญได้

กำหนดการ
วันเสาร์ที่ 14 สิงหาคม 2553
6.30 น. พบกันที่บ้านมูลนิธิ (695 ลาดพร้าว ซอย 11) เพื่อเดินทางไปศูนย์ขทิรวัน
10.30 น. ถึงศูนย์ขทิรวัน
11.09 น. เริ่มพิธีชักรอกธงมนตรา
13.00 น. พักรับประทานอาหารกลางวัน
14.30 น. สนทนาธรรมเรื่อง “การทำจิตใจให้มีความสุข” โดยพระอาจารย์กุงกา ซังโป ริมโปเช
16.30 น. พักรับประทานอาหารว่าง
17.30 น. กิจกรรมในสถูปมนตราประภัสสรและเดินภาวนาในสวนป่าแห่งความรื่นรมย์ ร่วมกับ
รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์
18.30 น. พักรับประทานอาหารเย็น
20.30 น. ถวายดวงประทีป 109 ดวง และเวียนเทียนรอบสถูปมนตร์และบริเวณพระมหาสถูป
21.30 น. ร่วมภาวนาและอุทิศส่วนกุศล

วันอาทิตย์ที่ 15 สิงหาคม 2553
6.30 น. ตื่นนอน
7.00 น. กราบอัษฏางคประดิษฐ์เพื่อตอบแทนบุญคุณของบุพการีเนื่องในโอกาสวันแม่
7.30 น. นั่งสมาธิและสวดมนตราแห่งความเมตตากรุณา
8.30 น. พักรับประทานอาหารเช้า
10.00 น. ร่วมพิธีพุทธาภิเษกรูปหล่อพระแม่ตาราที่มูลนิธิพันดาราจัดสร้างขึ้นเป็นองค์แรก
พร้อมทั้งปฏิบัติธรรมและสนทนาธรรมกับริมโปเช
12.00 น. ปลูกต้นมะลิและต้นไม้มงคลอื่นๆร่วมกับริมโปเช
12.30 น. พักรับประทานอาหารกลางวัน
14.00 น. เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ

Towards a Beautiful End: Preparing for Death Mindfully

The Foundation in cooperation with Center of Ethics for Science and Technology, Faculty of Arts, Chulalongkorn University is pleased to invite interested persons to attend our upcoming conference and seminar (in Thai) on “Towards a Beautiful End: Preparing for Death Mindfully” Saturday 21 August 2010 at 8.30 am – 6 pm. Speakers include academics, philosophers, practitioners, doctors who work on palliative care as well as those in the media. There will be two sessions on death and dying in Tibetan Buddhism conducted by Dr. Krisadawan Hongladarom and Ven. Kunga Sangbo Rinpoche. Please email 1000tara@gmail.com for more information.

เตรียมตัวตายอย่างมีสติ เพื่อวาระสุดท้ายอันงดงาม

ประชุมและเสวนาเรื่อง

“เตรียมตัวตายอย่างมีสติ เพื่อวาระสุดท้ายอันงดงาม”
(Towards a Beautiful End: Preparing for Death Mindfully)

วันเสาร์ที่ 21 สิงหาคม 2553

เวลา 8.30-18.00 น.
ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
จัดโดย มูลนิธิพันดารา ร่วมกับ ศูนย์จริยธรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หลักการและเหตุผล
ความตายเป็นส่วนสำคัญที่สุดส่วนหนึ่งของชีวิตและมนุษย์ ทุกคนก็จะต้องตายไม่วันใดก็วันหนึ่ง แต่น่าประหลาดใจว่าผู้คนในสังคมดูจะไม่ได้ให้ความสำคัญแก่ความตายหรือการตายเท่าที่ควร การอภิปรายหรือการประพฤติปฏิบัติเกี่ยวกับความตายมักจะทำกันเมื่อเกิดการตายขึ้น เช่น ในพิธีศพ หรือเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่เห็นได้ชัดว่าความตายกำลังคืบคลานเข้ามาในชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่น ในกรณีของคนไข้ใกล้ตาย ลักษณะเช่นนี้ทำให้สังคมขาดการคิดอย่างต่อเนื่องและเป็นระบบเกี่ยวกับความตายและทำให้ขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับส่วนสำคัญยิ่งของชีวิตส่วนนี้ ผลก็คือความตายกลายเป็นสิ่งลึกลับ น่าสะพรึงกลัว เป็นสิ่งที่ต้องพยายามหลบหนีไปให้พ้น หรือเป็นสิ่งที่จะคิดถึงก็ต่อเมื่อเวลามาถึง

ด้วยตระหนักถึงความสำคัญของการคิดคำนึงเกี่ยวกับการตายและความตาย คณะผู้จัดจึงได้จัดประชุมและเสวนาเรื่อง “เตรียมตัวตายอย่างมีสติ เพื่อวาระสุดท้ายอันงดงาม” ขึ้นเพื่อให้นักวิชาการ ผู้ปฏิบัติธรรม และประชาชนทั่วไป ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากแง่มุมต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากมุมมองของวิทยาศาสตร์และศาสนา

ในปัจจุบัน วิทยาศาสตร์ได้เข้ามามีบทบาทเกี่ยวกับการตายและความตายในหลายลักษณะ เช่น การแพทย์แผนใหม่มีวิธีชะลอความตายและมีปัญหาเกี่ยวกับเกณฑ์วินิจฉัยการตาย รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงนิยามของความตาย นอกจากนี้ก็มีปัญหาเชิงจริยธรรมเกี่ยวกับสิทธิของผู้ป่วยในการปฏิเสธการรักษา หรือแม้แต่การทำการุณยฆาต ซึ่งได้แก่การทำให้ผู้ป่วยถึงแก่ความตายในกรณีที่ผู้ป่วยทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสจนไม่มีความหมายที่จะดำรงชีวิตอยู่ต่อไป คำสอนของพุทธศาสนาไม่ว่าเป็นนิกายใดก็มีความเกี่ยวข้องกับความตายและชีวิตหลังตายอย่างชัดเจน ดังนั้น การพบปะกันระหว่างวิทยาศาสตร์กับพุทธศาสนาเกี่ยวกับเรื่องนี้จึงมีความสำคัญ และจะเป็นประโยชน์ทั้งในเชิงวิชาการและในเชิงปฏิบัติแก่บุคคลทั่วไป

การประชุมและเสวนาในครั้งนี้นอกจากจะทำให้ผู้เข้าร่วมประชุมเข้าใจเรื่องความตายดียิ่งขึ้นแล้วยังทำให้้ได้มุมมองต่างๆซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการศึกษา นอกจากนี้ยังก่อให้เกิดการตื่นตัวในสังคมไทยเกี่ยวกับความตายอีกด้วย คณะผู้จัดเชื่อว่าการตื่นตัวเช่นนี้เป็นแรงสำคัญในการผลักดันให้ผู้คนมีชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่าและเมื่อวาระสุดท้ายมาถึง ก็จากไปอย่างงดงาม ด้วยจิตที่ไม่ตื่นตระหนกหรือหวาดกลัว แต่เป็นจิตที่ได้รับการเตรียมมาดี

เนื่องจากเรื่องความตายเป็นประเด็นสำคัญในพุทธศาสนาวัชรยานของทิเบตและเรื่องราวเกี่ยวกับทิเบตที่โยงกับความตายเป็นเรื่องที่ได้รับการพูดถึงไปทั่วโลก ในการประชุมครั้งนี้จึงได้มีการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับความตายในทรรศนะของชาวทิเบตอีกด้วย

วัตถุประสงค์
1. เพื่อปลุกจิตสำนึกของผู้คนในสังคม ไม่เพียงแต่ผู้ป่วยเท่านั้น ให้ตระหนักรู้เกี่ยวกับความสำคัญของการเตรียมตัวตายซึ่งจะทำให้ดำรงชีวิตอยู่อย่างไม่ประมาทและมีคุณค่า
2. เพื่อให้ความรู้แก่สาธารณชนทั่วไปเกี่ยวกับเรื่องความตาย การเตรียมตัวตาย  และชีวิตหลังตาย
3. เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างนักวิชาการจากหลากหลายสาขา ผู้ปฏิบัติธรรม และประชาชนทั่วไปเกี่ยวกับความตายและการตาย

วันเวลาและสถานที่
วันเสาร์ที่ 21 สิงหาคม 2553 เวลา 8.30-18.00 น. ณ ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

จำนวนผู้คาดว่าจะเข้าประชุม
250 คน ประกอบด้วย ผู้ปฏิบัติธรรม นิสิตนักศึกษา นักวิชาการ แพทย์ พยาบาล บุคลากรสาธารณสุข ตลอดจน ผู้ทำงานองค์กรเอกชน และประชาชนทั่วไป

รูปแบบการประชุม
บรรยายพร้อมฉายสไลด์และ/หรือภาพยนตร์  เล่าเรื่องแบ่งปันประสบการณ์​ เสวนากับผู้เข้าร่วมประชุม

อาหาร
ทางการประชุมจะมีอาหารว่างและเครื่องดื่มร้อน/เย็นบริการ ส่วนอาหารกลางวัน ผู้เข้าร่วมประชุมสามารถรับประทานได้ที่โรงอาหาร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งอยู่ติดกับห้องประชุม

การลงทะเบียน
การประชุมนี้ไม่เก็บค่าลงทะเบียน แต่ขอให้ผู้สนใจลงทะเบียนล่วงหน้าที่
Email: 1000tara@gmail.com โทร. 0806100770 โทรสาร 025285308 ภายในวันที่ 16 สิงหาคม 2553

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ
1. สังคมเกิดการตระหนักรู้เกี่ยวกับความสำคัญของการเตรียมตัวตายอย่างมีสติ ซึ่งจะทำให้เพิ่มคุณภาพในการดำรงชีวิต
2. เกิดการติดต่อสื่อสารระหว่างผู้คนในแวดวงวิทยาศาสตร์และศาสนารวมทั้งประชาชนทั่วไปซึ่งจะทำให้เกิดความเข้าใจร่วมกันและตระหนักถึงความสำคัญของกันและกัน

กำหนดการ
8.30-9.00 น.     ลงทะเบียน

9.00-9.15 น.     พิธีเปิด

9.15-10.00น.     “ข้อคิดเกี่ยวกับชีวิตและความตาย”
ศ. ดร. สมภาร พรมทา (คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

10.00-10.45 น.     “ตายอย่างพุทธ”
อ. สมฤทธิ์ ลือชัย (พิธีกรรายการธรรมในใจและอาจารย์พิเศษสาขาวิชา
เอเชียอาคเนย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์)

10.45-11.15 น.     พักรับประทานชากาแฟ

11.15-12.15 น.     “เผชิญความตายอย่างสว่าง”
ผศ. นพ. พรเลิศ ฉัตรแก้ว (คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) และ
คุณวรรณา จารุสมบัติ (เครือข่ายพุทธิกา)

12.15-13.00 น.     พักรับประทานอาหารกลางวันตามอัธยาศัย

13.00-14.30 น.     สนทนาหลากหลายมิติเรื่อง “ชีวิต ความตาย และการุณยฆาต”
ผู้ร่วมเสวนา : รศ. ดร. พระศรีคัมภีรญาณ (รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย) รศ. พญ. ศรีเวียง ไพโรจน์กุล
(คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น) รศ.​ ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์
(คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

14.30-15.00 น.     พักรับประทานชากาแฟ

15.00-16.00 น.    ชมภาพยนตร์และสไลด์เกี่ยวกับประเพณีการตายของทิเบต รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับการประกอบพิธีโพวาเพื่อผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในทิเบต (เมษายน 2553) และการนำเสนอเรื่อง “บาร์โด : ชีวิตหลังตาย”
รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ (มูลนิธิพันดารา)

16.00-18.00 น.     “คำสอนเกี่ยวกับความตายในพุทธวัชรยาน”
พระอาจารย์กุงกา ซังโป ริมโปเช (วัดต้าชี่กง นครลาซา และวัดเจคุนโด
เมืองยูชู ทิเบตตะวันออก)

Pilgrimage and Journey of the Mind (2)

เพียงแค่เดินทางไปปูชนียสถานไม่ใช่การจาริกแสวงบุญ การจาริกเน้นการขัดเกลาจิตใจให้ใสกระจ่าง ปราศจากกิเลส ยึดติดกับตัวตนให้น้อย และฝึกฝนให้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายอยู่กับธรรมชาติ



ขอขอบคุณพระอาจารย์ ดร. อนิล ศากยะ อาจารย์สุลักษณ์ ศิวรักษ์ วิทยากร สต๊าฟและจิตอาสาพันดารา โดยเฉพาะน้องและครอบครัว (อ้น แทน ลาล่า) นุช โบว์ และคุณพ่อคุณแม่ของนุชที่ถวายต้นผ้าป่าแก่มูลนิธิ ตลอดจนคุณหมอเซดอร์ที่มาให้กำลังใจและมาช่วยจัดของ คุณเต็งและเลาซือที่มาเป็นล่ามภาษาจีนให้  ขอบคุณศูนย์จริยธรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่สปอนเซอร์ค่าห้องประชุม อาหารว่าง ค่าเดินทางของวิทยากร และค่าล่วงเวลา

ขอบคุณโบ้สำหรับ teaser ไกรลาศ พวกเราจะเฝ้ารอวันที่หนังฉบับสมบูรณ์ได้ไปสู่สาธารณชน

และอนุโมทนาต่อผู้ร่วมทำบุญผ้าป่าและสนับสนุนกิจกรรมของมูลนิธิพันดารา