Letter from a friend on “Phapa”

ได้จดหมายฉบับนี้ก่อนวันผ้าป่า 3 วันแต่ไม่มีโอกาสได้เขียนบล็อก ขอพระสถูปในใจจงบังเกิดในใจของเราทุกคนในขณะที่พระสถูปองค์นอกจะเป็นสัญลักษณ์ของศรัทธา จะเป็นเสาเอกแห่งการทำบุญกุศล ขอบคุณคุณอุ๊ค่ะสำหรับความรู้สึกดีๆที่สัมผัสได้ในใจดหมายฉบับนี้…

***************

ความสุขอย่างหนึ่งที่เรามอบให้ตัวเองได้ คือ การละเมียดละไมและประณีตกับชีวิตให้มากขึ้น และความรู้สึกขอบคุณทุกอย่างในชีวิตฉันรู้สึกอย่างนี้กับชีวิตในเวลานี้ ต้นเหตุอาจจะมาจากซองผ้าป่า

กว่า 1 เดือนมาแล้ว เพื่อนคนหนึ่งมอบซองผ้าป่าให้ฉัน 10 ซอง เพื่อร่วมบุญในโครงการสายใยพันดารา ทอดผ้าป่าหนึ่งพันกองเพื่อพระศานติตารามหาสถูปของมูลนิธิพันดารา

นานมาแล้วที่ฉันไม่ใคร่ให้ความสนใจทำบุญสร้างถาวรวัตถุทางศาสนา ฉันเห็นว่าสังคมของเรามีวัตถุมากมายเหลือเกินแล้ว วัดใหญ่โตโอ่อ่าเกินกว่าจะทำให้เราเข้าถึงธรรมอันเรียบง่าย เราน่าจะทำบุญที่สร้างคนให้มีวิถีชีวิตที่ดีขึ้น จิตใจงดงามและมีความสุขกันให้เต็มแผ่นดินดีกว่า

แต่สำหรับผ้าป่าโครงการนี้ ฉันรับมาด้วยความเต็มใจและสุขใจยิ่ง

แม้เพื่อนจะโทรมาบอกบุญทางโทรศัพท์ แต่ฉันได้ยินเสียงของความรัก มิตรภาพ และศรัทธาที่เพื่อนมีให้กับโครงการนี้และ ศรัทธาที่เพื่อนมีให้กับฉัน — “ไม่เป็นการรบกวนอะไรเลย ขอบคุณเพื่อนเสียอีกที่ชวนกันทำความดี ขอบคุณที่นึกถึงเรา และขอบคุณที่ให้โอกาสเราทำความดีฉันคิดและอาจเผลอพูดออกไปด้วย

ฉันรับรู้ถึงโครงการสร้างพระสถูปนี้มาสักระยะแล้ว ตั้งแต่คราวที่สัมภาษณ์ รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ เรื่องที่อาจารย์เดินกราบอัษฏางคประดิษฐ์ในทิเบตเป็นระยะทาง 80 กิโลเมตร http://krisadawan.blogspot.com/

เรื่องเล่าการเดินทาง ความยากลำบากของอาจารย์ได้รดน้ำต้นกล้าแห่งศรัทธาในใจของฉัน ความศรัทธาเป็นสิ่งสำคัญมาก เป็นหนึ่งในพละ 5 ที่จะพาเราก้าวเดินสู่เป้าหมายที่มุ่งหวัง

นับแต่วันที่ได้คุยกับอาจารย์ พลังแห่งศรัทธาที่ฉันมีในตัวเอง ในตัวผู้อื่น และสิ่งที่ดีที่ตั้งใจทำ ก็ยังไม่เลือนหายไป

ศรัทธาคือพลังที่ทำให้เราก้าวเดินไปแม้ท่ามกลางความยากลำบากหรือความไม่รู้หากฉันมีศรัทธาในการสร้างพระสถูปว่าเป็นสิ่งที่ดี ฉันก็จะกล้าก้าวเดินไปด้วยใจมั่นคงฉันคิด

ฉันเองก็เคยถามอาจารย์ตรง ว่า ทำไมเราจึงจะต้องสร้างพระสถูปอีก สิ่งที่อาจารย์ตอบทำให้หัวใจฉันเปิดกว้าง

การสร้างพระสถูปเป็นการอนุรักษ์อารยธรรมสำคัญของโลกที่ดำรงอยู่มานาน ทิเบตเป็นดินแดนที่สืบทอดพุทธศาสนามายาวนาน มีภาษา ศิลปวัฒนธรรม และความดีงามที่เป็นสมบัติของโลก เราน่าจะได้ดูแลสมบัติของมนุษยชาตินี้ไว้ โดยไม่จำกัดเชื้อชาติ จะว่าไป พุทธศาสนาก็มีต้นกำเนิดจากเนปาลอินเดีย หากเราคิดแบ่งแยกแล้ว พุทธธรรมคงไม่มีโอกาสมาถึงดินแดนของเราหรือโลกตะวันตกดังปัจจุบัน ชาวพุทธควรช่วยกันดูแลและอนุรักษ์พุทธศาสนาโดยไม่แบ่งแยก

นอกจากนั้น พลังของพระสถูปอันเป็นที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์แทนกาย วาจา ใจ ของพระพุทธเจ้า จะช่วยให้ เกิดความรักใคร่ปรองดองกัน นำไปสู่สันติภาพและสันติสุขในการดำรงชีวิต คนที่เห็นพระสถูปแล้วน้อมใจระลึกถึงความดี ธรรมก็อาจแปรเปลี่ยนจิตเขาได้

ที่สำคัญกว่านั้น คำตอบที่ได้ใจฉันมากที่สุด คือ

การสร้างสิ่งก่อสร้างที่เรียกว่าพระสถูปให้สำเร็จนั้น เป็นเป้าหมายก็จริง แต่เป้าหมายที่แท้จริงกว่านั้น คือ การสร้างพระสถูปในใจของผู้คน นั่นคือพระสถูปที่แท้จริง

ผู้หญิงรูปร่างเล็กดูบอบบาง อย่างอาจารย์กฤษดาวรรณมีปณิธานที่ยิ่งใหญ่ แต่ท่านไม่รีบร้อน ท่านค่อย ทำไปเรื่อย ทำไปเรื่อย ไม่หยุด นี่คือการปฏิบัติความเพียร ความอดทนทุกขั้นตอนของการทำและการเดินทางสู่เป้าหมาย ต้องมีความสุข และศานติ

หลายครั้งในโลกแห่งความเร็วและเป้าหมาย เรามักคุ้นที่จะวิ่งไปข้างหน้า สู่เป้าหมาย โดยที่ละเลยสำรวจว่า ระหว่างการเดินทางสู่เป้าหมายนั้น เราเดินอย่างไร เดินด้วยสภาวะใจอย่างไร เราเครียดไหม เครียดเรื่องอะไร และทำไม เราทะเลาะกับใครบ้าง เหยียบหัวใจใครกี่คน

หลายคนเคยพูดว่า เกิดอะไรขึ้นไม่ว่า เลิกคบคนไปเท่าไรไม่สน ขอให้สิ่งที่ตั้งใจจะทำ (ซึ่งมักเป็นวัตถุ โครงการ) สำเร็จ

ทำเช่นนั้นแล้วเราได้อะไร

เมื่อใคร่ครวญเห็นเป้าหมายของการสร้างพระสถูปเช่นนี้ ใจของฉันฟูขึ้นอีก จริงอย่างที่อาจารย์ว่า งานนี้ไม่ใช่งานสร้างพระสถูปภายนอก แต่เป็นงานสร้างพระสถูปแห่งศานติภายใน

ฉันจึงเริ่มสร้างพระสถูปภายในทันที

ฉันนำซองผ้าป่าวางไว้หน้าหิ้งพระ และสวดภาวนานึกถึงคนใกล้ตัวที่ฉันจะนำข่าวบุญนี้ไปถึง และคนที่ฉันรักและปรารถนาให้เข้าร่วมบุญกับฉัน แน่นอนว่า พอถึงจุดนี้ ใบหน้าของครอบครัว และ เพื่อนๆ ก็ผุดขึ้นมากมาย ในสมาธิ ฉันพิจารณาดูว่า ฉันควรพูดกับใครบ้าง และพูดอย่างไร

สมาชิกในครอบครัวและเพื่อน หลายคนต่างร่วมบุญนี้ด้วยกัน แม้คนที่ฉันไม่คาดคิดว่าจะอยากทำบุญก็ร่วมด้วย

แม้ฉันจะไม่อยากให้เพื่อนทำบุญเพราะตัวฉัน แต่ฉันอดที่จะขอบคุณเพื่อน ไม่ได้ว่า เขาทำบุญเพราะฉันตรงนี้เอง ที่ทำให้ฉันเห็นว่า กัลยาณมิตรและความรักเพื่อน เป็นต้นทางแห่งบุญ ความสุข และศานติได้ เพราะเพื่อนรัก เพื่อนจึงร่วมทำบุญกับเรา และความรักของเราก็งอกงามขึ้นอีก

ความรู้สึกมากมายที่เกิดขึ้นระหว่างทางการบอกบุญและทำบุญทำให้ฉันละเอียดขึ้นกับบางเรื่อง

ฉันซาบซึ้งในทุกอย่างที่เข้ามา และอยากจะตอบแทนน้ำใจของทุกคน จึงนำเอาเงินที่เพื่อน ครอบครัวให้ใส่ไว้ในซองผ้าป่า หน้าหิ้งพระและสวดมนต์ภาวนาทุกคืน

เมื่อใจสงบพอสมควร ฉันนำซองปัจจัยนั้นมาพนมไว้ที่หัวใจ แล้วท่องมนต์สวดถึง พระโพธิสัตว์ตารา

ระหว่างนั้น ฉันสัมผัสได้ถึงความสว่างไสวและความสงบเย็นภายใน ที่น่าสนใจ คือ ภาพพระแม่ตาราปรากฏชัดในจินตภาพของฉันโดยที่ฉันไม่ต้องใช้ความพยายามเลย

ฉันนึกอธิษฐานให้ทุกคนที่ร่วมบุญกันมีความสุข สุขภาพแข็งแรง มีศานติในใจ ฉันยังแผ่ความรู้สึกปีติและบุญกุศลให้กับเพื่อน ทุกคนแม้ไม่ได้บอกบุญกันในครั้งนี้ฉันขอให้พลังแห่งความกรุณาและศานติแผ่ไปในจิตใจของทุกคนที่ฉันรัก ทุกคนที่รักฉัน และสรรพชีวิตไม่มีประมาณ

สำหรับฉัน ทุกสิ่งที่ฉันทำในสิ่งที่ดี ฉันก็ให้ทุกคนและเพื่อน เราเป็น ดั่งกันและกัน อยู่แล้ว หากไม่มีครอบครัว ครูอาจารย์ เพื่อน และสรรพสิ่ง มีหรือที่ฉันจะมีโอกาสทำในสิ่งที่ฉันทำไปแล้ว หรือกำลังทำได้

ฉันขอบคุณความรัก ความกรุณาที่ฉันได้รับจากทุกสิ่ง และจากทุกคนในชีวิตของฉัน

อย่างนี้ จะเรียกได้ไหมว่า พระสถูปศานติตารามหาสถูปกำลังเป็นรูปเป็นร่างภายในใจของฉัน

วันที่ 12 สิงหาคมนี้ จะมีการทอดผ้าป่า ที่วัดบวรนิเวศวิหาร เวลาประมาณ 15.00 . ขอเชิญเพื่อนที่รักทุกคนมารวมหัวใจกันนะคะ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s