Reflection on the Recent Retreat

4 เมษายน 2552 วันพระคุรุริมโปเช เปม่า แมวที่ขทิรวันคลอดลูกออกมา 5 ตัว 3 ตัวแรกคลอดที่ฐานมันฑลาของศาลาวสุตารา อีก 2 ตัวคลอดในกล่องในห้องเก็บของในห้องน้ำหลังจากต้น (คนดูแลขทิรวัน) ย้ายเปม่ากับลูกแมวมาที่ห้องน้ำเพื่อให้การดูแลสะดวกขึ้น ตัวที่คลอดที่ห้องน้ำเสียชีวิตทันที แต่ต้นไม่ได้เอาศพลูกแมวออกไป เขารอฉันมาฝัง เขารู้ว่าฉันจะมาเริ่มการจำศีลปลีกวิเวกในวันพรุ่งนี้

วันนั้น ฉันกับเยินเต็นเดินทางมาถึงขทิรวันหลังสองทุ่ม เมื่อมาถึง สิ่งแรกที่ฉันถามก็คือเปม่าคลอดลูกหรือยัง เป็นคำถามที่ฉันถามต้นมาหลายวันแล้ว ต้นบอกว่าเพิ่งคลอดบ่ายนี้เอง เมื่อกินข้าวเสร็จ เรารีบไปดูลูกแมว ตัวที่รอดดูแข็งแรงดี กอดกันกลม ตัวหนึ่งสีเทา ตัวหนึ่งสีดำลายขาว และอีกตัวสีดำเกือบทั้งตัว ตัวที่เสียชีวิตแล้วลิ้นแลบ พุงป่อง ฉันเอาศพลูกแมวใส่ถุงพลาสติกเพื่อเตรียมเอาไปฝัง เยินเต็นสอนลูกแมวที่รอดให้ดูดนมแม่เป็น วังโป เจ้าแมวตัวผู้เฝ้าอยู่ใกล้ๆ มันดูเป็นแมวนิสัยดีเอามากๆ ไม่ยอมออกไปกินข้าว แต่อยู่ดูแลเปม่ากับลูกแมว

ฝนตกปรอยๆ ฉันเลือกบริเวณหลังศาลาเป็นที่ฝังลูกแมว ฉันใช้มือขุดดิน สวดคาถาโอม มณี เปเม ฮุง แผ่ความรักความเมตตาให้ลูกแมว พร้อมกับนึกถึงความเป็นอนิจจังของชีวิต นึกถึงความหมายในบทสวดอุทิศเลือดเนื้อที่เน้นปรัชญาในพุทธตันตระและซกเช็นว่า “โอ้ ปรากฏการณ์ทั้งหลายล้วนเป็นส่วนหนึ่งของสุขาวดี รูปเสียงจิตกระจ่างมิได้แบ่งแยกจากจิตของพระสมันตภัทร ไม่ว่าเทพหรือภูติผีจิตเป็นผู้สร้าง จงใคร่ครวญถึงสิ่งที่อุทิศและการอุทิศนั้น…” กายของลูกแมวจะเป็นอาหารแก่หนอน ขอวิญญาณได้ไปเกิดเป็นมนุษย์ เพื่อให้มีโอกาสพัฒนาจิตให้เข้าถึงความกระจ่างใส

เช้าวันที่ 5 เมษายน ฉันตื่นแต่เช้ามืด เตรียมข้าวของเข้าบ้านจำศีล ก่อนเข้าบ้าน ฉันแวะดูลูกแมวอีกครั้ง พวกมันนอนดูดนมแม่อย่างมีความสุข ทุกอย่างดูสงบเรียบร้อย พระอาทิตย์เริ่มส่องแสง เมื่อจัดเตรียมโต๊ะถวายมัณฑลาแล้ว ฉันก็เริ่มสวดมนตร์ เยินเต็นแยกไปบ้านสำนักงาน จะกลับมาก็เฉพาะเวลาทำอาหาร เมื่อสวดบูชาสายการปฏิบัติธรรมของพระอาจารย์ น้ำตาแห่งความศรัทธาก็เริ่มไหล โดยเฉพาะเมื่อจบท้ายด้วยการสวดให้ครูผู้เป็นดวงใจของชาวทิเบตมีอายุยืน

จากนั้น ฉันนั่งสมาธิถึงพระแม่ตารา ยึดพระองค์เป็นสรณะด้วยคำมั่นสัญญาที่หนักแน่นว่าจะขอบูชาพระองค์ไปจนกว่าจะถึงการตรัสรู้ พระแม่ผู้เป็นหนึ่งเดียวกับพระอาจารย์ พระแม่ผู้เป็นหนึ่งเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระแม่ผู้เมตตาถ่ายทอดคำสอนอันประเสริฐที่นำพาเหล่าสัตว์ไปสู่ฟากฝั่งแห่งการหลุดพ้น พระแม่ผู้เข้าถึงภูมิ 10 ของพระโพธิสัตว์ ทรงเป็นพระอริยสงฆ์ผู้ควรค่าแห่งการบูชา

สักพัก ลมพัดแรง ฝนตกลงมาอย่างหนัก น้ำตาแห่งศรัทธาเริ่มไหลอีกครั้ง ฉันนึกถึงคำพูดของริมโปเชที่ว่าสวดถึงยีตัมเพื่อขอพรอันยิ่งใหญ่ในการช่วยเหลือสัตว์โลก สวดถึงคุรุ เพื่อขอพรอันรวดเร็ว คุรุอยู่ใกล้ชิดเรา เราอยากได้พรอย่างรวดเร็วเพราะจะได้ช่วยเหลือสัตว์จำนวนมากได้อย่างทันที

ตกบ่าย เยินเต็นขับรถมาที่บ้านจำศีล เขาพูดว่า “ผู้อยู่จำศีล สังสารวัฏมีเกิดและดับ” ฉันถามเขาว่าลูกแมวไม่รอดหรือ เขาตอบว่าตายหมดทั้งสามตัวแต่ที่ตายเพราะหมาจากไร่สับประรดข้างๆเข้ามากัดตาย หมามา 5 ตัวเข้ามากับคนงานไร่สับประรดที่มาขอหลบฝนที่ห้องน้ำขทิรวัน เมื่อได้ยินเรื่องนี้ น้ำตาก็ไหลอีกครั้ง เป็นน้ำตาแห่งความสงสารที่เอ่อล้นหัวใจ ลูกแมวน้อยได้เกิดใต้ฐานมันฑลาแห่งพระพุทธเจ้า ได้รับความรักจากแม่ของมันและจากพวกเราเพียงหนึ่งวันกับหนึ่งคืน สังสารวัฏเป็นเช่นนี้เอง

เยินเต็นเอาศพลูกแมวที่เปื้อนเลือดมาด้วย ฉันขอให้เขาฝังให้ใกล้ๆบ้านจำศีล ก่อนฝัง เราสวดถึงพระคุรุเซวัง รินซิน ขอพรจากพระองค์ให้ดลบันดาลให้พวกมันได้ไปเกิดในภพภูมิที่สูง ขอให้มันได้ร่างมนุษย์อันประเสริฐและให้มีอายุยืนยาว ได้ทำความดีจนเข้าถึงการตรัสรู้ธรรม เราสวดบทให้พรในบาร์โด ขอให้ลูกแมวทั้งสามและสัมภเวสีทั้งหลายได้หลุดพ้นจากบาร์โดโดยเร็ว ขอพวกมันอย่าหิวโหย อย่าโศกเศร้า อย่าหนาวหรือร้อน อย่าผูกพันกับสิ่งใด เราสวดมนตราแห่งความเมตตากรุณาใส่ข้าวสารที่กุงกา ซังโป ริมโปเชทำพิธีในงานมนตราภิเษกพระอมิตายุส ตั้งจิตอธิษฐานให้ลูกแมวได้เกิดเป็นลูกศิษย์ของเรา ให้พวกมันได้ร่วมสะสมบุญบารมีกับเรา

เรื่องลูกแมวทำให้ฉันอยากบอกทุกคนว่าอย่าละเลยเวลาแห่งการทำความดีและอย่าเบียดเบียนสัตว์ใดๆ ถ้ามีโอกาส จงช่วยกันปกป้องสัตว์เล็กสัตว์น้อยจากภัยอันตรายทั้งหลาย จงช่วยกันปกป้องเด็กทารกผู้อ่อนแอ ลูกนกบาดเจ็บ สัตว์ถูกทำร้าย อย่าหมกมุ่นมุ่งหาความสุขใส่ตัว อย่ากังวลว่าจะเสียเวลาทำธุรกิจ ชีวิตของเราแต่ละคนสั้นนัก เราไม่รู้หรอกว่าเราจะอยู่อีกนานเท่าไร ขอเราจงอย่าให้เรื่องทางโลกมามีความสำคัญกว่าเรื่องทางธรรม โดยเฉพาะการทำความดีเพื่อช่วยเหลือสัตว์ทั้งหลายด้วยความจริงใจ

หมายเหตุ: วันที่เหลือของการจำศีลเป็นไปอย่างดีเลิศ ด้วยความสงบเย็นทั้งนอกและใน

Advertisements

Author: Krisadawan Metavikul (Kalsang Dawa)

Dharma teacher, founder and president of the Thousand Stars Foundation, promoting Tibetan wisdom, engaging in charity work.

1 thought on “Reflection on the Recent Retreat”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s