Fish Releasing Day

March 28: We went to Kaeng Krajan Dam, Phetchaburi Province to release more than 100,000 fishes in the water. It was an amazing day. I thank my parents for organizing this great event.

fish11วันเสาร์ที่ 28 มีนาคม พวกเราพร้อมด้วยริมโปเชออกจากขทิรวันตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อไปปล่อยปลาที่เขื่อนแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี เราไปรับปลาที่ร้านขายปลาไม่ไกลจากศูนย์เพาะพันธุ์ปลา ปลาที่ซื้อไว้มีปลาดุกขนาดใหญ่ 100 กิโลกรัม ปลานิล ปลาจาระเม็ด อีกจำนวนมากมาย รวมเป็นปลาเกินหนึ่งแสนตัว ปลาที่เลือกเป็นปลาที่คนไทยนิยมรับประทาน ทางร้านเอาปลาใส่ถุงพร้อมเติมอ๊อกซิเจนไว้ 20,000 ตัวและจัดเรียงในรถกะบะก่อนพวกเราจะมาถึง ยังขาดปลาอีก 80,000 กว่าตัวที่กำลังเดินทางมากับรถอีกคันหนึ่ง   

เนื่องจากมีปัญหาเรื่องการเดินทางทำให้เราไปถึงช้ากว่ากำหนด แดดเริ่มออก เราห่วงกลัวปลาจะร้อน จึงรีบออกเดินทางทันที ให้ทางร้านนำปลาที่เหลือมาสมทบที่เขื่อน ที่ปล่อยปลาเป็นท่าของกรมประมงซึ่งไม่อนุญาตให้ใครเข้ามาจับได้ ห่างออกไปอีกประมาณ 40 นาที

หน้านี้เป็นหน้าลม มีคลื่นที่ชายน้ำ ด้วยความรีบร้อนเป็นห่วงชีวิตปลา ก็เลยลืมถ่ายรูปปลาก่อนปล่อยลงน้ำ พวกเราเร่งรีบแกะปากถุง ริมโปเชเอาน้ำมนตร์รดปลาในแต่ละถุง พวกเราช่วยกันเอาปลาไปปล่อย แต่เพราะมีคลื่น ปลาถูกซัดเข้าฝั่ง แล้วถูกพัดเข้าทะเลสาบ ฉันเฝ้ามองดูให้แน่ใจว่าไม่มีปลาตัวใดติดอยู่บนบก พักหนึ่งปลาน้อยทั้งหลายก็ว่ายหายไป ริมโปเชเข้าไปนั่งสวดมนตร์ที่บริเวณที่แม่จัดเตรียมไว้ให้ โดยมีเยินเต็นกับฉัน พ่อแม่ ยศ (น้องชาย) หลานตัวเล็กๆ (น้องปุ่นกับน้องปราย) นั่งอยู่ใกล้ๆ

fish41

สักพักรถอีกคันเดินทางมาถึง คราวนี้ริมโปเชพาพวกเราเข้าไปลึกเพื่อไม่ให้ปลาโดนคลื่น จีวรท่านเปียกโชก ท่านหัวเราะร่าเริง น้องปุ่นตัดสินใจถอดเสื้อแล้วลงไปเล่นน้ำกับปลาที่ถูกปล่อย ปลาตัวเล็กตัวน้อยอยู่กันเป็นฝูงในน้ำก่อนจะแยกจากกัน แต่ละตัวหายเข้าไปในน้ำพร้อมกับนำความสุขใจมาให้แก่พวกเรา เยินเต็นถ่ายรูปปลากับริมโปเช แต่น่าเสียดายที่เราลืมดาวน์โหลดรูปจากกล้องริมโปเช เลยไม่มีรูปปลาให้เห็นนอกจากรูปของพวกเราที่ติดในกล้องของยศ 

fish

fish3

dsc07070

เมื่อเราปล่อยปลา หัวใจหลักเราต้องแผ่ความรักความกรุณาไปให้ปลา เราปล่อยชีวิตปลาไม่ใช่เพียงเพราะเราต้องการสเดาะเคราะห์ แก้บน โดยไม่สนใจว่าสถานที่ปล่อยเป็นอย่างไร ปลาที่ปล่อยจะสามารถดำรงชีวิตต่อได้หรือไม่ เราควรตั้งจิตว่าเราต้องการให้ชีวิตแก่สัตว์ที่น่าสงสารเหล่านี้ พวกเขาล้วนเคยเป็นพ่อแม่ของเรามาก่อน เราทนเห็นพวกเขาเติบโตเป็นอาหารแล้วถูกเชือดคอไม่ได้ หากเราจะกินปลา อย่างน้อยขอเราจงเห็นใจพวกเขาและสวดมนตร์ให้พวกเขาได้ไปเกิดดีด้วยเถิด

Advertisements

Author: Krisadawan Metavikul (Kalsang Dawa)

Dharma teacher, founder and president of the Thousand Stars Foundation, promoting Tibetan wisdom, engaging in charity work.

10 thoughts on “Fish Releasing Day”

  1. “โซดุม อาการ์ มูลา ติงนัม เวอดู มูเย เซนีจา”

    ท่านญีมา ทรักปา ริมโปเช สอนให้สวดคาถานี้เวลาที่ปล่อยสัตว์ เห็นสัตว์เจ็บป่วย ให้อาหารสัตว์ หรือสวดอวยพรให้สรรพสัตว์มีอายุยืน

    เราคงต้องช่วยกันเผยแพร่ “สาร” ของความกรุณาแก่คนไทยให้กว้างขวางมากขึ้น อย่างที่ลาเซ ริมโปเชเคยพูดไว้ว่า คนไทยมีศรัทธาเป็นพื้นฐานที่ดีอยู่แล้ว คนไทยชอบปล่อยปลา ปล่อยเต๋า ปล่อยหอยขม กันมาก แต่น้อยมากที่จะทำเพราะต้องการจะช่วยสัตว์นั้นจริงๆ ที่ยิ่งเศร้าไปกว่านั้นคือ เวลาที่เห็นคนจับปลามาขังไว้ หรืองมหอยมาขังไว้เป็นเข่งๆ รอให้คนมาซื้อไปปล่อย แล้วก็ไปจับมาขายอีก การช่วยเหลือสัตว์ กลายเป็น ธุรกิจ และเรื่องของการสะเดาะเคราะห์ที่งมงาย เราต้องช่วยกันสร้างความเข้าใจที่ถูกต้อง

    ขอบคุณครูอย่างเช่นริมโปเช ที่ผูกพันจิตใจเราไว้ในธรรมะ

    1. ครั้งหนึ่งมีคนซื้อหอยโขมมาปล่อยหลายถัง ทิ้งไว้ทั้งคืน วันรุ่งขึ้นหอยตายเกือบหมด แบบนั้นไม่รู้ว่าได้บุญอย่างไร ปัญหาคือคนไทยชอบไปหาหมอดู เมื่อถูกบอกให้สเดาะเคราะห์ ก็ไปปล่อยชีวิตสัตว์ ด้วยเพียงอยากให้ชีวิตของตนเองดีขึ้น โดยไม่สนใจชีวิตของสัตว์ที่ถูกกักขัง เราต้องไตร่ตรองความหมายของสิ่งที่เรียกว่า “การทำบุญ” ให้ลึกซึ้ง การทำบุญต้องมีแต่จะลดอัตตาและความอยากได้อยากมี ไม่ใช่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนปล่อยปลาหรือสัตว์ใดๆ ขอให้เราเลือกสถานที่เหมาะสม น้ำสะอาดหรือเปล่า จะมีคนจับสัตว์เหล่านั้นหลังจากเราปล่อยไปหรือเปล่า แล้วตัวเราก็ควรงดเว้นเนื้อสัตว์อย่างน้อยในวันที่เราปล่อยชีวิตสัตว์ เป็นเรื่องที่น่าขันที่เราปล่อยปลาเสร็จ แล้วเราอยากรับประทานเนื้อปลา

  2. เพียงมองภาพ ก็เกิดความตื้นตันในหัวใจ
    น้ำตาเอ่อล้น ไม่อาจหาคำพูดใดมากล่าวได้ค่ะ

    1. มูลนิธิอยากจะจัดปล่อยปลาจำนวนมากแบบนี้ปีละอย่างน้อยหนึ่งครั้ง หวังว่าพวกเราคงจะได้ทำด้วยกันค่ะ

  3. ความคิดที่จะทำ booklet เล็กๆ เพื่อเผยแพร่ความรู้ความเข้าใจในเรื่องของการปล่อยปลา หรือการทำบุญตามแนวทางของพุทธศาสนาทิเบต ที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อประโยชน์ของสรรพสัตว์จริงๆ ยังมีอยู่ในใจครับ ถ้าเราทำได้ ก็น่าจะช่วยชีวิตสัตว์ได้มาก คนไทยชอบทำบุญอย่างผลักภาระ ถวายสังฆทานที่ไม่มีคุณภาพ ปล่อยหอยขม หรือปล่อยเต่าตัวเล็กๆ เหวี่ยงไปกลางแม่น้ำ ทำให้พวกมันจมน้ำตาย เห็นแล้วน่าเศร้าใจ

    1. เป็นความคิดที่ดีมาก เรามาแบ่งเป็นประเด็นๆแล้วช่วยกันเขียน จะได้เสร็จไวๆ ครูอาจแปลบทสวดมนตร์สั้นๆจากภาษาทิเบตให้ด้วย เวลาไปปล่อยปลาจะได้มีบทสวดพร้อมคำแปล ครูชอบถ้อยคำที่ว่า “ทำบุญอย่างผลักภาระ” เราต้องเปลี่ยนทัศนคติของผู้คนให้ “ทำบุญด้วยหัวใจและเพื่อหัวใจ”

  4. จะลองเขียนมาให้พิจารณาดูนะครับ ถ้าเป็นไปได้ อยากให้น้องโบช่วยวาดภาพประกอบให้น่ารักๆ เคยเห็นของเครือข่ายพุทธิกาของท่านไพศาล วิสาโล ทำเรื่อง ฉลาดทำบุญ ฉลาดทำใจ สอนลูกทำบุญ ถ้าเราทำดีๆ คนชอบ อาจมีคนมาช่วยพิมพ์ ช่วยเผยแพร่ให้กว้างขวางมากขึ้น

    1. น้องโบอ่าน comment อยู่หรือเปล่า มีเวลามาช่วยวาดรูปมั๊ย

    1. ขอบคุณสำหรับ comments ต่างๆค่ะ มีข่าวดีจะแจ้งให้ทราบว่าเพราะเหตุการณ์ปล่อยปลาคราวนี้และเพื่อนๆให้ความสนใจ มูลนิธิพันดาราได้ทำต้นฉบับหนังสือปล่อยปลาเล่มเล็กๆเสร็จแล้ว จะได้แจกเป็นธรรมทานให้แก่ทุกท่านที่สนใจ ต้องขอบคุณอาจารย์ Nyima & คุณลลิดาที่มีส่วนร่วมในการทำต้นฉบับในครั้งนี้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s