Tomorrow will be my big day, as I will give a talk at Rajburi hospital. The audience is a group of nurses. The homework I get is to share my knowledge and insights on Tibetan way of cultivating loving kindness. The more I think about this topic, the more I’m convinced it’s the key to everything and so-called “happiness.”
The problem we face today is we just don’t love each other enough. We can’t just extend our love outside our circle. When true love is cultivated in our heart, we won’t treat others differently from us. Then compassion will automatically arise. The main thing is how to change our attitude towards others – how we can realize there is no true self and other. We and others are actually one and the same, as we both want happiness and we want to be away from suffering. Loving kindness and compassion are already there in our awakened mind. They are not created or added.
บางส่วนจากสไลด์สำหรับการบรรยายเรื่อง “เมตตาภาวนาในวิถีพุทธทิเบต” ที่โรงพยาบาลราชบุรี วันที่ 20 ตุลาคม 2552
เมตตา
ความปรารถนาที่จะให้ผู้อื่นมีความสุขด้วยความรักอย่างไม่มีเงื่อนไข
ความรักแบบไม่เห็นแก่ตัว – ไม่เพียงเพื่อตัวเราและครอบครัวเท่านั้น
ความรักแบบนี้มีอยู่แล้วในตัวเรา แต่เราหลงลืมไป
ต้องบ่มเพาะผ่านการภาวนา ระลึกถึง ฝึกปฏิบัติ
ทำไมถึงต้องเมตตา
เพราะทุกชีวิตมีความปรารถนาเดียวกัน เราล้วนต้องการความสุข
เรากับผู้อื่นจึงไม่ต่างจากกัน
ถ้าเรารักแต่ตัวเราหรือคนในครอบครัวของเรา ไม่สามารถรักผู้อื่นได้ ความสุขของเราก็ถูกจำกัดขอบเขต เรามีเพื่อนน้อยลง เราได้รับความรักตอบน้อยลงไปด้วย
กรุณา
ความปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์
ทุกชีวิตล้วนเคยมีความสัมพันธ์กับเรา ในฝ่ายทิเบตกล่าวว่า ทุกชีวิตล้วนเคยเกิดเป็นแม่ของเรามาก่อน (สำนวน “มาเซ็มแจน”) เราจึงต้องรักและกตัญญูต่อพวกเขา
เมื่อเราเห็นสัตว์โลกที่เคยเป็นแม่มีทุกข์ เราไม่สามารถอยู่เฉยๆได้
ประเด็นสำคัญ
เมตตากรุณามีอยู่แล้วในใจเรา ไม่ใช่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้น
ยิ่งมีมากเท่าไร จิตของเราก็ใกล้กับจิตของพระพุทธเจ้าเท่านั้น
เพราะยึดติดในตัวตนทำให้เราเห็นคนอื่นเป็น “ผู้อื่น”การเห็นผู้อื่นแตกต่างจากเราเป็นชนวนไปสู่ “ความเกลียด”
เปลี่ยนมุมมองใหม่ “อย่าขอเพียงความสุขของข้าพเจ้า แต่ขอให้ทุกชีวิตมีความสุข อย่าขอเพียงให้ข้าพเจ้าพ้นทุกข์ แต่ขอให้ทุกชีวิตพ้นทุกข์”
